WITTEBROODSWEKEN

De wittebroodsweken zijn genoemd naar het witte brood dat alleen op feestdagen werd gegeten.

In deze periode van ongeveer 4 tot 6 weken werd het bruidspaar door iedereen bezocht uit de familie en de buurt. Ook mocht de buurt ‘keuren’, een gebruik dat zich tot niet zo heel lang geleden heeft voortgezet.
Het bruidspaar moest in de wittebroodsweken nog aan elkaar en aan het samenleven met elkaar wennen. Na deze periode hernam het gewone leven zijn loop en begon men aan het huwelijks leven. Ook nu doet men het rustig aan; bruidsparen gaan steeds vaker op huwelijksreis en proberen in exotische oorden bij te komen van alle beslommeringen rondom het huwelijk.

TAFELINDELING HUWELIJKSDINER

Tafelschikking huwelijksdiner lesbisch huwelijk.

De tafel schikking tijdens het huwelijksdiner is niet echt anders dan bij een huwelijk tussen een man en een vrouw.

De etiquette schrijven voor dat tijdens het huwelijks diner het bruidspaar centraal aan tafel zit. Bij een huwelijk tussen 2 vrouwen is het niet relevant wie aan welke kant zit. (Bij een huwelijk tussen een man en een vrouw, zit de bruid aan de linkerkant van de bruidegom, de kant van zijn hart). Naast de bruid zit de (schoon) vader van de bruid en naast de andere bruid de schoonmoeder van de bruid. De moeder en vader van de andere bruid zitten tegenover het bruidspaar. Bruidsmeisjes en bruidsjonkers zitten traditioneel naast de ouders van het bruidspaar en de naaste familieleden. Overige gasten zitten volgens rang en leeftijd, waarbij mannen en vrouwen om en om zitten. Echtparen zitten niet naast elkaar, maar tegenover elkaar.

Tafelschikking huwelijksdiner lesbisch huwelijk – Ondertrouw en uitnodiging –

KNIELEN BIJ EEN HUWELIJKSAANZOEK

Door te knielen maakt iemand zich letterlijk klein voor de ander, vertelt theoloog André Mulder. „In algemene zin is knielen een fysieke uitdrukking van nederigheid.” Mensen knielen als ze een hoger geplaatst of machtiger iemand vragen om vergeving of gratie, zoals bij krijgsgevangenen en ter dood veroordeelden. In religies is knielen een gebedshouding. „Knielen drukt de kleinheid en afhankelijkheid voor God uit.”

Om een gunst vragen daar ligt een parallel met het huwelijksaanzoek, zegt Mulder. De vrouw of man vraagt om een gunst. „Je maakt je klein in de hoop iets van de ander te ontvangen.”Het initiatief lag vroeger altijd bij de man, en het was aan de vrouw om ja of nee te antwoorden. Volgens Ineke Strouken, directeur van het Nederlands Centrum voor Volkscultuur, is dat een belangrijk moment, omdat de vrouw in het dagelijks leven niet zoveel te zeggen had. „Door te knielen bij het aanzoek plaatst de man de vrouw op een voetstuk.”

Vroeger was het gebruikelijk dat de vrouw de man meerdere keren afwees, om zo haar huwelijkswaarde te verhogen. Strouken: „Een vrouw liet zo weten dat ze niet zomaar te krijgen is en dat er mogelijk andere kandidaten waren.”

Veel huwelijksaanzoeken werden gedaan op vaste momenten in het jaar, weet Strouken, zoals met Sinterklaas. De man maakte dan een ‘speculaasvrijer’, verpakt in goud papier en versierd met zuurtjes, soms zelfs met een gedicht. Die zette hij aan de deur. De vrouw kon kiezen of ze de koek aannam of stukgooide op straat, als ze de man niet wilde.

Nederland kende vroeger veel gearrangeerde huwelijken. Toch kon de vrouw laten blijken of ze de man zag zitten of niet. Strouken: „Eén keer in de vier jaar, op 29 februari tijdens schrikkeljaren, kon de vrouw zelfs zelf het initiatief nemen en de –vaak wat verlegen – man vragen.”

Het traditionele huwelijksaanzoek is nog steeds populair. Volgens onderzoek van Europeesche Verzekeringsmaatschappij gaat 57 procent van de mensen voor de partner op één knie. Dat knielen kopiëren ze van allerlei tv-programma’s, denkt Mulder. Zeker voor de camera’s, terwijl heel Nederland meekijkt, kun je zo’n knielende geliefde moeilijk weigeren, vindt hij. „En dan lijkt het gebaar van onderwerping zich in zijn tegendeel te veranderen: het wordt een vorm van machtsuitoefening.”

Knielen bij een huwelijksaanzoek

Homohuwelijk

Het homohuwelijk is een huwelijk tussen mensen van gelijk geslacht. Bijzonder dat een lesbisch huwelijk een specifieke benoeming is tussen 2 vrouwen. Nederland was het eerste land in de wereld waar paren van gelijk geslacht kunnen trouwen. Het huwelijk wordt in het Nederlandse Burgelijk wetboek Boek 1 nu beschreven als een verbintenis tussen twee natuurlijke “van verschillend of gelijk geslacht”.

Dit is mogelijk sinds 1 april 2001 en op die dag werden er in Amsterdam door de toenmalige burgemeester Job Cohen drie mannenparen en een vrouwenpaar kort na middernacht in de echt verbonden. Vanuit de hele wereld was hierbij de pers aanwezig. België liet dit in 2003 als tweede land in de wereld toe, en geleidelijk aan volgden andere westerse landen, waaronder Spanje en Canada. Tegenwoordig kunnen ook in de Verenigde Staten personen van hetzelfde geslacht trouwen, zij het dat het tot 26 juni 2015 nog niet in alle staten mogelijk was.

Juridisch gezien bestaat er niet zoiets als het homohuwelijk (of een heterohuwelijk). Als homoseksuelen met elkaar kunnen trouwen, betekent dat de openstelling van het burgerlijk huwelijk voor mensen van hetzelfde geslacht. Elk huwelijk is dan gelijkwaardig, ongeacht het geslacht van de partners. In landen waar die openstelling niet heeft plaatsgevonden, kunnen alleen mensen van verschillend geslacht met elkaar trouwen, ongeacht hun seksuele voorkeur. Soms is dan wel partnerschapsregistratie mogelijk, een regeling die, afhankelijk van de wetgeving, al dan niet minder rechten verschaft dan het huwelijk.

Een trouwjurk of trouwjapon, ook wel bruidsjurk genoemd, is doorgaans een lange witte jurk die door de bruid speciaal wordt aangekocht of op maat gemaakt voor de huwelijksdag.

De meeste bruiden geven de voorkeur aan een lange jurk, vaak in combinatie met een witte kousenband . Ter completering van het geheel wordt op het hoofd vaak een sluier gedragen of een kunstig in het haar verwerkte versiering in de vorm van bloemen of linten.

De witte trouwjurk is pas na 1920 de mode geworden. Tot die tijd trouwden veel bruiden in het zwart, en trouwden rijke mensen vaak in kleurige creaties. In Nederland trouwt ongeveer 90% van de bruiden in het wit. Vanaf de jaren 60 werden echter ook andere kleuren jurken populair. Het witte van de jurk symboliseert de zuiverheid van de bruid. Doorgaans wordt “zuiverheid” vertaald met maagdelijkheid.

Deze symboliek heeft anno 2005 bij de overgrote meerderheid van de getrouwde stellen in de westerse wereld echter haar betekenis verloren; ondanks de vrije opvatting over seks trouwen de meeste bruidsparen nog steeds in het wit. Steeds vaker zien we dat een vrouw niet voor een jurk kiest maar een mooi trouwkostuum laat maken. Het andere uiterste bestaat ook: Binnen sommige bevindelijk gereformeerde kerken wordt met “zuiverheid” niet alleen de maagdelijkheid verstaan, maar ook het geheel vrij zijn van zonden. Binnen deze kringen wordt er dan ook nooit in het wit getrouwd. In China is wit de kleur van de rouw. Daarom dragen Chinese vrouwen bij hun huwelijk meestal geen witte trouwjurk.

Wetenschappelijk onderzoek naar een gelukkig huwelijk

Volgens de wetenschap is een kwaliteitshuwelijk een groot pluspunt voor een lang en vooral ook gezond leven.

Een gelukkig huwelijk, hoe lukt dat jou en je partner als de sleur zijn intrede doet en het geluk ieder jaar minder lijkt te worden?Een onderzoek uitgevoerd door de Northwestern University komt met een merkwaardig, maar zeer nuttig, resultaat.

Het is goed nieuws voor mensen die getrouwd zijn of zich in een langdurige relatie bevinden. Zij hebben namelijk aangetoond dat als je drie keer per jaar zeven minuten de tijd neemt om een schriftelijke oefening te doen, dit verlies van affectie voor elkaar kan voorkomen.Eli Finkel, de hoofdauteur van het onderzoek dat gepubliceerd werd in Psychoological zegt, “Ik wil niet doen voorkomen alsof het toveren is, maar je krijgt behoorlijk indrukwekkende resultaten met een minimale inspanning”. Eerdere studies hebben uitgewezen dat de mate van affectie die twee mensen elkaar tonen binnen een huwelijk met de tijd langzaam afneemt.

In dit nieuwe onderzoek hebben de wetenschappers 120 koppels geobserveerd. Het was een wat uitgebreider onderzoek met onder meer ook workshops waarbij de stellen drie keer per jaar vragen moesten beantwoorden over hun intimiteit, vertrouwen maar ook gekibbel of echte ruzie. Het bleek dat gedurende de loop van het jaar het huwelijksgeluk bij alle stellen minder werd. In het tweede jaar werden er door de onderzoekers drie extra vragen toegevoegd.Deze werden door de helft van de deelnemers beantwoord.

Eén van de vragen ging over de meest recente ruzie die ze hadden gehad en er werd gevraagd om te proberen hierover na te denken als zijnde een totaal onpartijdig iemand die het beste voor heeft met alle betrokkenen. Toen werd hen gevraagd dit perspectief op te schrijven, welke obstakels ze moesten overwinnen om dit te kunnen hanteren en wat ze konden doen om vanuit dat gevoel te reageren bij ruzies in de komende vier maanden.Men had er gemiddeld zeven minuten voor nodig om deze oefening te maken. Na nog een jaar onderzoek bleek dat het peil van het huwelijksgeluk nog verder was gedaald met die stellen die niet hadden meegedaan aan de oefening om ruzies vanuit een ander perspectief te bekijken. Bij hen die dit wel hadden gedaan was er geen afname van huwelijksgeluk te bespeuren.Het werkte overigens niet alleen voor huwelijksgeluk in het algemeen, maar ook op specifieke relatie gebonden processen zoals passie en seksuele lust. Aspecten die ook onderhevig zijn aan de tand des tijds.

Het positieve effect deed zich voor zowel bij stellen die één maand getrouwd waren als bij hen die al vijftig jaar getrouwd waren en ook bij alle varianten daartussen.

Finkel merkt verder op dat er geen verandering optrad in de frequenties of de heftigheid van de ruzies en evenmin in de significantie van de onderwerpen waarover werd geruzied. Het grote verschil lag in de manier waarop men omging met deze onenigheden en het feit dat de mensen die de ruzie opnieuw beoordeelden deze als minder stressvol ervoeren. Volgens de onderzoekers zijn de 21 minuten per jaar die je gebruikt om ruzies opnieuw te bekijken en te beoordelen een investering die een ontzettend hoog rendement oplevert.

Finkel gaat verder door te stellen dat hiermee ook de gezondheid van de getrouwde stellen verbetert. Zo is eveneens gebleken dat mensen die een bypass operatie hebben gehad een drie keer hogere kans hebben om vijftien jaar later nog in leven te zijn als ze een gelukkig huwelijk hebben, dan mensen in een vergelijkbare situatie die niet gelukkig zijn binnen hun verbintenis.

“Het huwelijk schijnt gezond te zijn voor mensen, maar de kwaliteit ervan is veel belangrijker dan het feit op zich”, zei Finkel. “Als je een kwaliteitshuwelijk hebt dan is dat één van de belangrijkste voorwaarden voor geluk en gezondheid. Vanuit dat oogpunt is een oefening van zeven minuten die je drie keer per jaar doet één van de beste investeringen die getrouwde mensen kunnen maken”.

Bron: Natural News

TROUWRING

Waarom dragen we een trouwring? Voor ons heel normaal, maar wanneer is deze traditie ooit begonnen? Het was waarschijnlijk een zenuwachtige boerenzoon die aan de oevers van de Nijl eeuwen geleden een ringetje (gemaakt van de mooiste rietstengel die hij kon vinden) aan de linker ringvinger van een meisje schoof. De jongen is al lang uit de geschiedenisboeken verdwenen, maar het gebaar dat hij maakte werd symbool voor de liefde en eeuwige trouw. De geschiedenis van de trouwring begint in de oude Egyptische samenleving. Simpele ringetjes gemaakt van riet dat langs de vruchtbare oevers van de Nijl werd gevonden waren de eerste trouwringen.

Waarom werd een ring het belangrijkste symbool voor het huwelijk?

Een ring is rond en hierdoor het symbool voor de eeuwigheid. In vrijwel alle oude culturen stond de ring (of de cirkel) voor de oneindigheid. Met een ring zeg je dat je liefde voor altijd is, voor eeuwig horen we bij elkaar. De symboliek gaat zelfs nog iets verder. De ring is ook een soort poort (zet nu even een ring op zijn kant dan zie je het wel) naar een nieuw begin. De ring heeft ook de vorm van de zon, een belangrijk element in de oude Egyptische samenleving. Het werd dus een ring, symbool van een huwelijk.

De Egyptenaren droegen een trouwring aan de derde vinger van de linkerhand. Men geloofde dat daar een ader liep die rechtstreeks naar het hart liep, dé plek om de liefde te voelen. Dit gebruik werd door de Grieken overgenomen en weer later door de Romeinen. De Romeinen noemden het de ‘vena amoris’, Latijn voor ‘de ader van de liefde’. Hoewel dit romantisch klinkt, klopt het niet, want alle vingers hebben namelijk dezelfde aderstructuur.

Maar vroeger had de trouwring ook een andere kant. Hij werd namelijk alleen door de vrouw gedragen. Als teken dat ze niet meer beschikbaar was. De mannen droegen tot ver in de 19e eeuw geen trouwring. Dat is tegenwoordig wel anders. De dames én heren hebben bij een huwelijk ieder een ring. Meestal is het een set, bestaande uit een herenring, en een kleiner damesmodel, al dan niet met een diamant.

<p style=”text-align: center; letter-spacing: 4px;”>Waarom dragen we een trouwring?</p>

TROUWRING ETIQUETTE

Trouwring etiquette verschilt per geloof, maar ook per land en per regio.

Draag ik mijn trouwring aan de linker of de rechterhand? Algemeen genomen dragen in Nederland de protestantse echtelieden hun trouwring rechts en katholieken links.

In andere landen kan dit weer anders zijn. De katholieken in Oostenrijk dragen hun trouwring bijvoorbeeld juist rechts en in Italië is het gebruikelijk om de trouwring links te dragen. In bijvoorbeeld een land als Spanje zijn de gebruiken weer anders, waarschijnlijk omdat daar bijna iedereen katholiek is. Op de Catalanen in Barcelona na, dragen ze de trouwring daar rechts.

Andere groepen die de trouwring rechts dragen zijn de Noorse protestanten, de orthodoxe-christenen en een deel van de Belgische katholieken. Groepen die juist de trouwring weer links dragen zijn onder andere, een groot deel van de Joden, protestantse Zweden en Engelsen. Zoals je kunt zien gaat de verdeling links-rechts door de religies heen. Draagt men de trouwring aan de rechtervinger, dan wordt de verlovingsring aan de linker vinger gedragen en andersom uiteraard.

Waarom dragen we een trouwring

 HUWELIJKSAANGIFTE EN INVITATIE HUWELIJK

Ondertrouw of huwelijksaangifte is de benaming die gebruikt wordt voor het aangeven van het voornemen om te trouwen. Het “in ondertrouw gaan” is in België en Nederland noodzakelijk om te kunnen trouwen. In België en Nederland gebeurt de ondertrouw voor het burgerlijk huwelijk bij de ambtenaar van de Burgerlijke Stand in de woonplaats van de bruid of de bruidegom (naar keuze).

Op de bruiloft uitnodiging komt eerst de naam van de vrouw, en eronder de naam van de man. Op de kaart staat alle informatie die de gasten nodig hebben.

• Namen van het bruidspaar
• De trouwdatum
• De locatie en een routebeschrijving
• Het tijdstip
• Contactgegevens ceremoniemeester
• RSVP verzoek
• Een eventuele dresscode
• Een eventuele cadeautip.

Wat betekent RSVP op een uitnodiging?

RSVP betekent Réponse, s’il vous plaît. Oftewel: Antwoord alstublieft of u wel of niet plan bent op te komen dagen, zodat ik weet hoeveel borden ik op tafel moet zetten.

‘Regrets only’ betekent dat u verzocht wordt u van tevoren af te melden (liefst niet op het allerlaatste moment), als u niet van plan bent naar het feest/etentje te komen. Reageert u niet op de uitnodiging, dan gaat men ervan uit dat u aanwezig zult zijn.