Waarom dragen wij eigenlijk een trouwring?
Voor ons heel normaal, maar wanneer is deze traditie ooit begonnen? Het was waarschijnlijk een zenuwachtige boerenzoon die aan de oevers van de Nijl eeuwen geleden een ringetje (gemaakt van de mooiste rietstengel die hij kon vinden) aan de linkerringvinger van een meisje schoof. De jongen is al lang uit de geschiedenisboeken verdwenen, maar het gebaar dat hij maakte werd symbool voor de liefde en eeuwige trouw. De geschiedenis van de trouwring begint in de oude Egyptische samenleving. Simpele ringetjes gemaakt van riet dat langs de vruchtbare oevers van de Nijl werd gevonden waren de eerste trouwringen.

Waarom werd een ring het belangrijkste symbool voor het huwelijk?
Een ring is rond en hierdoor het symbool voor de eeuwigheid. In vrijwel alle oude culturen stond de ring (of de cirkel) voor de oneindigheid. Met een ring zeg je dat je liefde voor altijd is, voor eeuwig horen we bij elkaar. De symboliek gaat zelfs nog iets verder. De ring is ook een soort poort (zet nu even een ring op zijn kant dan zie je het wel) naar een nieuw begin. De ring heeft ook de vorm van de zon, een belangrijk element in de oude Egyptische samenleving. Het werd dus een ring, symbool van een huwelijk.

De Egyptenaren droegen een trouwring aan de derde vinger van de linkerhand. Men geloofde dat daar een ader liep die rechtstreeks naar het hart liep, dé plek om de liefde te voelen. Dit gebruik werd door de Grieken overgenomen en weer later door de Romeinen. De Romeinen noemden het de ‘vena amoris’, Latijn voor ‘de ader van de liefde’. Hoewel dit romantisch klinkt, klopt het niet, want alle vingers hebben namelijk dezelfde aderstructuur.

Maar vroeger had de trouwring ook een andere kant. Hij werd namelijk alleen door de vrouw gedragen. Als teken dat ze niet meer beschikbaar was. De mannen droegen tot ver in de 19e eeuw geen trouwring. Dat is tegenwoordig wel anders. De dames én heren hebben bij een huwelijk ieder een ring. Meestal is het een set, bestaande uit een herenring, en een kleiner damesmodel, al dan niet met een diamant.